«Հայրենիք» կուսակցության անդամ Ռազմիկ Գևորգյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
Քանի որ նախորդ գրառմանս հետ կապված` որոշ անձապաշտեր ընկնելուն են տվայտանքների մեջ, սկսելու են բառադի հարցեր տալ ու արդարացնել իրենց կուռքերին, ուստի միանգամից պատասխանեմ և մանրամասնեմ` իմ ու ձեր ղեկավարների տարբերությունը...
Արթուր Վանեցյանը` ինքնակամ հրաժարվելով պետական բարձր պաշտոնից դարձավ ընդիմադիր, այլ ոչ թե դարձավ ընդիմադիր, որ ունենա պաշտոն: Ի տարբերություն շատերի` Վանեցյանին քացով չեն կարող հարվեծել, իր վրա շիշ շպրտել, առավել ևս մատ կամ ուրիշ բան թափ տալ, պարոն Վանեցյանը` տեսախցիկներից այն կողմ, հահա-հիհի ու ախպերություն չի անում քեմալականների հետ և իհարկե, պատերազմի ժամանակ` պարոն Վանեցյանը ոչ թե Երևանում նստած հայրենասիրությունից էր խոսում, այլ որպես Հայրենիք զորախմբի հրամանատար և Հայրենիքի զինվոր` որդու հետ միասին կռվում էր թշնամու դեմ, պաշտպանելով` ՊԲ-ի կողմից իրեն վստահված սահմանը, որը ադրբեջանին նվիրվեց կապիտուլյանտի կողմից:
Եվ վերջապես` պարոն Վանեցյանը զբաղված չէ դրոշներ տեղադրելով, անօգուտ և ցուցադրական ակցիաներ ու հանրահավաքներ կազմակերպելով` սեփական PR-ը ապահովելու և ազգին որևէ բան ապացուցելու համար, փոխարենը` ամեն ամիս մի քանի օրով մեկնում է Արցախ, ամեն օր ապրում է արցախցու դարդուցավով և փորձում է որևէ խնդիր լուծել, բայց այդ ամենը անում է լուռ ու առանց գովազդի: Հայրենիքը սիրում են գործով` ոչ թե ճառերով: Ինձ համար պատիվ է ունենալ` գեներալ Արթուր Վանեցյանի նման ղեկավար ու ավագ ընկեր...
Պատիվ ունեմ, պարոն գեներալ