Ալյումինի արտադրությունում գործարան փակելը դաժան որոշում է։ Էլեկտրաէներգիայի անջատումից հետո արտադրական կաթսաներում սենյակային ջերմաստիճանի վերականգնման համար կարող են շատ ամիսներ եւ տասնյակ միլիոնավոր դոլարներ պահանջվել՝ դրանք շարք վերադարձնելու նպատակով, գրել է Bloomberg-ը։
Եվրոպական արտադրությունը հասել է ամենացածր մակարդակի 1970-ականներից ի վեր, եւ ճյուղային ինսայդերների խոսքով՝ աճող էներգետիկ ճգնաժամն այժմ սպառնում է ոչնչացնել տարածաշրջանում ալյումինի արտադրության մեծ մասը, նշել է ԶԼՄ-ն։
Բացատրությունը ալյումին՝ «խտացված էլեկտրականություն» անվան մեջ է։ Այդ մետաղը, որն օգտագործվում է տարբեր արտադրանքների մեջ՝ ավտոմեքենաների կարկասներից, գազավորված ըմպելիքների բանկաներից մինչեւ բալիստիկ հրթիռներ, արտադրվում է հումքի տաքացման ճանապարհով՝ մինչեւ դրա լուծվելը եւ դրա միջով էլեկտրական հոսանքի անցկացումը, ինչը դրա արտադրությունը դարձնում է չափազանց էներգատար։ Մեկ տոննա ալյումին արտադրելու համար պահանջվում է մոտ 15 մեգավատ/ժամ էլեկտրաէներգիա, ինչը բավական է Գերմանիայում մեկ տարվա ընթացքում էլեկտրաէներգիայով հինգ տնային տնտեսություն ապահովելու համար։
Ալյումինի որոշ գործարաններ պաշտպանված են պետական սուբսիդիաներով, էլեկտրաէներգիայի մատակարարման երկարաժամկետ պայմանագրերով կամ էներգիայի սեփական վերարտադրվող աղբյուրների հասանելիությամբ, բայց մյուսներին սպառնում է անորոշ ապագա, գրել է Bloomberg-ը։
Արտադրության անկմանը զուգահեռ՝ հարյուրավոր եվրոպական արտադրողներ, որոնք մետաղը վերածում են դետալների գերմանական ավտոմեքենաների կամ ֆրանսիական ինքնաթիռների համար, էլ ավելի շատ են հայտնվում ներմուծումից կախվածության մեջ, որն ավելի է թանկանում։ Որոշ գնորդներ փորձում են խուսափել ռուսական մետաղից (Ռուսաստանն ամենամեծ մատակարարն է Եվրոպա)։
Ճյուղի ներկայացուցիչներն ասում են, թե գոյատեւման համար նրանց պետական աջակցություն է հարկավոր։ Բայց այդ միջոցները, ինչպիսին է գների սահմանափակումը էներգատար ձեռնարկությունների աշխատանքին աջակցելու համար, դժվար է հիմնավորել, քանի որ սպառողները բախվում են կոմունալ ծառայությունների համար աճող հաշիվներին եւ էլեկտրաէներգիայի նորմավորման ու անջատման սպառնալիքին։
Ալյումինի արտադրության խնդիրները ցայտուն ցույց են տալիս այն, ինչ տեղի է ունենում Եվրոպայի արդյունաբերության էներգատար ճյուղերում. ամբողջ մայրցամաքում պարարտանյութեր արտադրողները, ցեմենտի գործարանները, պողպատաձուլական եւ ցինկի գործարանները նույնպես փակվում են՝ գազի եւ էլեկտրականության ապշեցուցիչ գների պատճառով։
Տարածաշրջանի արտադրական հատվածի համար ամենատագնապալին, սակայն, ձմռանը փակվելը չէ։ Էլեկտրաէներգիայի գները 2024 եւ 2025թթ. նույնպես կտրուկ բարձրանալու են, ինչը սպառնալիքի տակ կդնի շատ արտադրությունների երկարաժամկետ կենսունակությունը։
«Սա իսկական էկզիստենցիալ ճգնաժամ է,- ասել է European Aluminium ընկերության, որը ներկայացնում է տարածաշրջանի խոշոր արտադրողներին եւ վերամշակողներին, գլխավոր տնօրեն Փոլ Վոսը։- Մենք պետք է ինչ-որ բան որոշենք շատ արագ, այլապես արդեն ոչինչ շտկել չենք կարողանա»։
Ներմուծման մաքսատուրքերի համադրմամբ, որոնք մտցնելու համար ամբողջ ուժով պայքարում էին եվրոպական արտադրողները, էներգակիրների գների աճը կարող է հանգեցնել այն բանին, որ արտադրողները ստիպված լինեն վճարել էլ ավելի բարձր հավելավճար առկա համաշխարհաին գների համեմատ, որպեսզի ապահովեն մատակարարումները, ինչը լրացուցիչ հարված կհանդիսանա աշխարհում Եվրոպայի մրցակցային դիրքերին, նշանակում է՝ նաեւ արդյունաբերությանը։
Այլ մետաղներ, ինչպիսին են ցինկը եւ պղինձը, արտադրողները նույնպես խիստ կտուժեն, բայց էներգիայի հսկայական քանակությունը, որն անհրաժեշտ է ալյումինի արտադրության համար, այս հատվածը հատկապես վնասաբեր է դարձրել։
Bloomberg-ի հաշվարկների համաձայն՝ Գերմանիայում էլեկտրաէներգիան, որն անհրաժեշտ է մեկ տոննա ալյումին արտադրելու համար, ուրբաթ կարժենար 4 200 դոլար սփոթ շուկայում, այն բանից հետո, երբ անցած ամիս դրա գինը գերազանցել էր 10 000 դոլարը։ Լոնդոնի մետաղների բորսայում մետաղների ֆյուչերսային գինը ուրբաթ մեկ տոննայի համար կազմել է մոտ 2 300 դոլար։ Սա նշանակում է, որ ձմռանը արտադրության կրճատումն, ամենայն հավանականությամբ, կարագանա։