Ֆեյսբուքյան օգտատեր Կարին Տոնոյանը գրում է․
Իմ հայ զինվոր....
Դիրքերում գրկեցի մի զինվորի ու ականջին շշնջացի.
- Լավ պահեք ձեզ, խնդրում եմ, անիմաստ հերոսության չգնաք, հիշեք, որ ձեր մայրերը սպասում են ձեզ....
Զինվորը պինդ սեղմեց ինձ գրկում և ինքն էլ կիսախինդ, բայց վստահ շշնջաց.
- Հերոսությունն անիմաստ չի լինում, տիկին Տոնոյան:
Ես պարտված շրջվեցի, սրբելու արցունքներս....
ՆՐԱՆՔ, այդ 18 տարեկան պատանիները հզոր են, նրանց թիկունքը պահող պետություն է պետք..... ու պիտի կառուցենք: