Русский
Ռուս լրագրողի հայտարարությունները հասցրեցին դիվանագիտական սկանդալի Հայաստանի ու Ռուսաստանի միջև։ Ռուս հաղորդավար Վլադիմիր Սոլովյովը նշել է․ «Մենք չպիտի հիմա զբաղվենք Սիրիայով կամ Վենեսուելայով: Մեզ համար ավելի ցավոտ է այն, թե ինչ է կատարվում հիմա Հայաստանում, քան Վենեսուելայում։ Հայաստանը կորցնելը շատ մեծ խնդիր կլինի: Մեզ համար մեծ խնդիր կարող է լինել Միջին Ասիայում և մենք պիտի հստակ ձևակերպենք մեր խնդիրներն ու առաջադրանքները: Խաղերն ավարտված են, թքած միջազգային օրենքների և իրավունքների վրա: Եթե մեր ազգային անվտանգության համար անհրաժեշտ էր հատուկ ռազմական գործողություններ սկսել Ուկրաինայում, ինչու այդ նկատառումներից ելնելով մենք չենք կարող նույնն անել մեր ազդեցության տակ գտնվող այլ երկրներում»։
Որից հետո Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպան Սերգեյ Կոպիրկինը կանչվել է Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարություն։ Նրան հանձնվել է բողոքի հայտագիր, որում խորը վրդովմունք է արտահայտվել պետական հեռուստաընկերության մաս կազմող ծրագրի եթերում հնչած հայտարարությունների կապակցությամբ:
Ռուս հաղորդավարի հայտարարությանն անդրադարձել էր նաև Հայկ Կոնջորյանը․ ինչո՞ւ է ռուս հաղորդավարի հայտարարությունն այդքան վրդովվել ՀՀ իշխանություններին, ինչո՞ւ ՌԴ-ում նույնը չեն անում ՀՀ դեսպանին բոլոր հաղորդավարների, պատգամավորների և գործիչների հայտարարությունների համար․ այս և այլ հարցերի շուրջ MediaHub-ը զրուցեց ռուս քաղաքագետ Վիկտոր Սապրիկայի հետ:
«Նախևառաջ, նշենք, որ Ռուսաստանում խոսքի ազատություն գոյություն ունի, ոչ ոք չի վերացրել լրագրողների անձնական կարծիքը որևէ տվյալ իրավիճակի վերաբերյալ։ Նույնը, հուսով ենք, ՀՀ-ում է, ճիշտ է, ցավոք, այս պահին Հայաստանում ավելի քիչ չափով, քանի որ մենք տեսնում ենք քաղաքական գործիչների, գիտնականների և հոգևորականների ձերբակալությունները, այլ կերպ ասած՝ մարդկանց, ովքեր համաձայն չեն Հայաստանի աշխարհաքաղաքական զարգացման որոշակի ուղղության հետ։ Ռուսաստանում մենք ներկայումս տեսնում ենք բազմազան հայտարարություններ, բայց այնուամենայնիվ, ամեն ինչ գտնվում է իրավական կարգավորման և իրավական իրավիճակի շրջանակներում։ Եթե լրագրողը չի խախտում գործող օրենսդրությունը, այսինքն՝ օտարերկրյա գործակալ չէ, չի խախտում որևէ օրենք, ապա, սկզբունքորեն, նա իրավունք ունի արտահայտել իր տեսակետը, այդ թվում՝ Եվրասիական տնտեսական միության իր գործընկերների վերաբերյալ։ Մենք պետք է հասկանանք, որ առաջին հերթին, իհարկե, դա բարեկամական, բարիդրացիական գոտու ռազմավարական զարգացումն է Եվրասիական տնտեսական միության շրջանակներում։ Սա նշված է մեր բոլոր ռազմավարական փաստաթղթերում, որոնք կոչ են անում Հայաստանին և Ռուսաստանին համատեղ աշխատել միասնական տնտեսական և, ավելի լայն իմաստով, մարդասիրական տարածքում»,- նշեց Սապրիկան։
Ռուս քաղաքագետը հավելեց, որ Ռուսաստանում Սոլովյովի հայտարարությունն ընդհանուր առմամբ ավելի շատ ընկալվում է որպես թոք-շոու։
«Մենք պետք է հասկանանք, որ սա մի տեսակ շոու է, մյուս կողմից, մենք տեսնում ենք բոլորովին այլ առաջնորդների հայտարարություններ, որոնք, կրկին, նայում են համաշխարհային իրավիճակին։ Միացյալ Նահանգները բանաձև է ներկայացրել Գրենլանդիայի վերաբերյալ՝ խախտելով պետության ինքնիշխանությունը, ոչ ոք դա չի քննարկում, ընդհանրապես նոտաներ չեն ուղարկվում։ Չնայած միջազգային հանրությունը, հավանաբար, պետք է նայեր օրինակ՝ նախագահ Մադուրոյի հետ կապված տարբեր հարցերին, ով պարզապես ձերբակալվել է, լինելով օրինական ընտրված նախագահ, և առևանգվել է երկրից։ Կրկին, մենք չենք տեսնում միջազգային հանրության բողոքի նոտաներ, բայց երբ թոք-շոուի հայտարարություն է արվում, մենք տեսնում ենք այդպիսի կոշտ արձագանք։ Նրանք փորձում են Հայաստանի խնդիրները, ներքին խնդիրները տեղափոխել արտաքին ոլորտ: Բայց հաշվի առնելով, որ Հայաստանը կանգնած է ընտրությունների առջև, այս քայլը Հայաստանում ընտրարշավի սկիզբն է: Սա հստակ ուղերձ է Նիկոլ Փաշինյանի ներկայիս ռեժիմի աշխարհաքաղաքական նախասիրությունների մասին»,- ասաց Սապրիկան։
Ինչո՞ւ ՌԴ-ն բողոքի հայտագիր չի հանձնում ՀՀ դեսպանին որոշ ՀՀ գործիչների հայտարարություններից հետո, ռուս քաղաքագետը նշեց․ «Մենք հարգում ենք Հայաստանի ինքնիշխանությունը, մենք հարգում ենք խոսքի ազատությունը Հայաստանում և կարծիքների բազմակարծությունը։ Հայաստանում կա հսկայական խնդիր՝ կապված խոսքի ազատության և ժողովրդավարության զարգացման հետ։ Այնուամենայնիվ, մեր աշխարհաքաղաքական համաձայնագրերի շրջանակներում մենք միշտ փորձում ենք լուծել նման հակամարտությունները և գտնել հետագա համագործակցության ոլորտներ։ Այս դեպքում, կարծում եմ, մենք չպետք է ուշադրություն դարձնենք հեռուստահաղորդավարների հայտարարություններին. մենք պետք է կենտրոնանանք ռազմավարական հարցերի վրա, որոնք օգուտ են բերում և՛ Հայաստանին, և՛ Ռուսաստանին»։