Շոգ եղանակին մաշկի վնասվածքները, նույնիսկ աննշան քերծվածքներն ու կտրվածքները, ավելի վտանգավոր են դառնում, քանի որ վարակի ռիսկը և վերքերի լավացման ժամանակը մեծանում են, այս մասին «Գազետա»-ի հետ զրույցում զգուշացրել է վարակիչ հիվանդությունների մասնագետ և մանկաբույժ Մարիա Ռիբալկոն։
Ինչպես նշել է բժիշկը, վտանգը առաջանում է ոչ միայն վնասվածքների պատճառով մաշկի վնասվածքից, այլև մոծակների խայթոցներից առաջացած քերծվածքներից և կոշտուկներից, որոնք հաճախ դառնում են վարակի, առավել հաճախ՝ ստրեպտոկոկի/ստաֆիլոկոկի, մուտքի կետեր։ Ցանկացած հարուցիչ, այդ թվում՝ մակաբուծային, կարելի է հանդիպել, եթե մարդը լողացել է վարակված ջրային մարմնում կամ լվացել է մաշկի վնասված հատվածը։
«Շոգ եղանակին քրտնարտադրությունն ուժեղանում է, մեծացնելով մաշկի գերխոնավացման և նույնիսկ փոքր կտրվածքների ու քերծվածքների երկրորդային վարակի ռիսկը, հատկապես այն հատվածներում, որտեղ մաշկը շփվում է միմյանց կամ կոշտ հագուստի/կոշիկների հետ (մատներ, ոտնաթաթեր, ազդրեր, աճուկ, թևատակեր): Արդյունքում, եթե վերքը ճիշտ չի բուժվում կամ ընդհանրապես չի բուժվում, ապաքինման ժամանակը երկարանում է (հատկապես, եթե վնասվածքը շարունակվում է) և վնասման մակերեսը մեծանում է: Արդյունքում, նույնիսկ կարող է զարգանալ սեպսիս», - զգուշացրել է Ռիբալկոն:
Նրա խոսքով՝ սա հատկապես վտանգավոր է թուլացած իմունային համակարգ, շաքարախտ և արյան հիվանդություններ ունեցող մարդկանց համար։
«Հետևաբար, շոգ և չոր եղանակին զբոսանքների կամ մաքուր օդում զբոսանքների ժամանակ մաշկի աննշան վնասվածքի դեպքում անհրաժեշտ է լվանալ վերքը (մաքուր ջրով, ոչ թե անհայտ ջրային մարմիններից), մշակել այն որևէ հակասեպտիկով (քլորհեքսիդին, բետադին), կնքել այն սպեղանիով կամ դնել մաքուր չոր վիրակապ, բայց առանց վնասվածքի տեղում «ջերմոցային լոգանքի» էֆեկտ ստեղծելու: Խորհուրդ է տրվում նաև խուսափել կոշտ կոշիկներ կրելուց և անծանոթ ափով կամ լողափով առանց կոշիկների քայլելուց», - հավելել է մասնագետը: