Արցախցի Նատաշա Պողոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․
«Երեկ Արցախի նախագահը նստացույց հայտարարեց Ստեփանակերտի Վերածննդի հրապարակում։ Այսօր ԱԺ նախագահը հայտնեց, որ միանում է մեկնարկած նստացույցին։ Նպատակը` կանխել այն աղետը, որում հայտնվել ենք արցախցիներս, երբ «միջանցքը» ամբողջությամբ փակ է, թշնամու առաջարկած նոր ճանապարհն էլ «Աղդամ֊Ակնայով» անհնար է ընդունել։
Համաժողովրդական շարժումն սկսվեց խաղաղապահներին ուղղված մեղադրանքներով, և շարունակվում է հավաքներով, նստացույցով այն ժամանակ, երբ այս օրերին Արևմուտքը Փաշինյանի ձեռքով Արցախը հանձնեց Ադրբեջանին։
Հիմա մենք այդ հավաքներով թե նստացույցերով ի՞նչ ենք ուզում միջազգային հանրությունից թե տարբեր կառույցներից ու երկրներից։ ...Որ կանխեն հումանիտար աղետը։
Ստացվում է, որ Արցախը հանձնելիս լուռ էին, այս օրերին երբևէ չհնչեցրին դժգոհության որևէ խոսք, թե այս հինավուրց հայրենիքը ինչու են հանձնում, բայց մեղքի մեծագույն բաժինը այս մեկի, այն մյուսի վրա գցեցին` ձեն ձենի տված պահանջելով միջազգային հանրության օգնությունը։
Ձեզ ասում են ու ասելու են, որ Երևանը Լեռնային Ղարաբաղը հանձնել է Ադրբեջանին, վերջինս էլ նոր ճանապարհ է ցույց տալիս, որ Ղարաբաղի իր «քաղաքացիները» օգտվեն այդ ճանապարհ ծուղակից, որ սովամահության չմատնվեն....
Անկեղծ ասած` իմ ուղեղում չի տեղավորվում, թե ինչու հայրենիքը կորցնելու մասին խոսք չկա, Արցախ հանձնողի անունը չեն տալիս, բայց աշխարհին մեղադրում են, որ կույր է, խուլ 120 հազարի հանդեպ։
Ես էլ մեղադրում էի` աշխարհի անտարբերությունը տեսնելով, բայց այս սրբացված երկիրը թշնամուն հանձնելուց, մեր ներքին խոհանոցի դիրքորոշումը տեսնելուց հետո չեմ կարողանում մեղադրել աշխարհին։
Մեզ գել ու գազանի երախն են գցում, բայց մինչ նրանց կեր դառնալը պահանջում օգնություն, թե սոված է ժողովուրդը։
Հիմա ես իմ անունից եմ ասում` այդ հավաքները թե նստացույցերը եթե իմ մահը երկարաձգելու համար են, դրա կարիքը չկա, քանի որ ես կանգնած եմ ընտրության առջև` սովամահությա՞մբ վերջանալ, թե՞ գազանի երախում։ Ինձ մոտ նախընտրությունը առաջինն է»։