Ամառը կիսվեց, արձակուրդային սեզոնի թեժ պահերն են:
MediaHub-ը բազմիցս անդրադարձել է ամառային հանգստին՝ ներկայացրել են Երևանում և մարզերում գործող լողավազանների, դեպի արտերկիր ճանապարհորդությունների, ինչպես նաև Հայաստանի տարածքում մարդկանց նախընտրած ուղղությունների մասին: Եվ հերթական անգամ համոզվել ենք, որ Հայաստանում հանգիստը շարունակում է ավելի թանկ լինել, քան արտերկրում:
Իսկ որո՞նք են ՀՀ-ում ներգնա տուրիզմի համար ամենանախընտրելի ուղղությունները: Մեր հարցախույզը ցույց տվեց՝ եռյակը գրեթե չի փոխվել՝ Խոր Վիրապ, Գառնիի հեթանոսական տաճար, Սևանա լիճ:
Իսկ հարցը՝ ՀՀ քաղաքացիները ավելի շատ նախընտրում են հանգստանալ Հայաստանի՞ տարածքում, թե՞ Հայաստանից դուրս, թերևս, հռետորական է՝ հաշվի առնելով գները:
Edentour տուրիստական գործակալության ներկայացուցիչը MediaHub-ի հետ զրույցում նշեց, որ նրանք, ովքեր նախընտրում են իրենց հանգիստն անցկացնել Հայաստանի տարածքում, ընտրում են մասնավորապես այս ուղղությունները՝ Դիլիջան, Աղվերան, Հանքավան և Ծաղկաձոր։
Մեր զրուցակիցը նշեց, որ Հայաստանում հանգիստն անցկացնել ցանկացող քաղաքացիներին առաջարկվում են այնպիսի հյուրանոցներ ու հանգստյան տներ, որոնք հասանելի կլինեն նրանց համար։
Սակայն միևնույն է, երբ համեմատում ենք արտագնա և ներգնա փաթեթները, ակնհայտ նկատելի է զգալի տարբերությունը, որն էլ ստիպում է մարդկանց գերադասել հանգիստը երկրից դուրս: Եկեք համեմատենք. Դիլիջանի 3-աստղանի հյուրանոցներից մեկում յոթօրյա հանգիստը (նախաճաշով) կարժենա 120 հազար դրամ՝ երկու անձի համար, Սևանում 4-աստղանի հյուրանոցում յոթօրյա հանգիստն արժե 182 հազար՝ նախաճաշով, երկու անձի համար, իսկ Աղվերանում՝ 140 հազար դրամ։
Խոսքը հնարավորինս մատչելի հյուրանոցների մասին է, քանզի նույն Դիլիջանում, Աղվերանում կամ Սևանում գործում են հյուրանոցներ, որտեղ գիշերակացը երկու հոգու համար՝ նախաճաշով, սկսվում է 50-60 հազար դրամից:
Դիտարկենք նաև արտագնա փաթեթները, օրինակ՝ յոթօրյա հանգիստը Քոբուլեթիի 4-աստղանի հյուրանոցում արժե շուրջ 280 հազար դրամ՝ երեքանգամյա սնունդով, իսկ 3-աստղանի հյուրանոցում՝ 80 հազարից սկսած, սնունդով: Ընդհանուր առմամբ, ընտանիքներով հանգստի մեկնող ՀՀ քաղաքացիների մեծ մասը այս տարի ևս նախընտրում է հանգիստը հարևան Վրաստանում՝ Քոբուլեթիում, Ուռեկիում, Բաթումում:
Ի դեպ, նկատենք, որ եթե նախորդ տարիներին Լոռին համարվում էր ներքին տուրիզմի ակտիվ զարգացող ուղղություններից մեկը, ապա մայիսյան հեղեղներից հետո Լոռին տուժեց նաև զբոսաշրջային տեսանկյունից՝ մարդիկ գերադասում են այդ կողմ չգնալ, խուսափում են «աղետի գոտուց»:
Վիկա Աբգարյան