Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն այսօր ԱԺ-ում հաստատել է Սոչիի եռակողմ հանդիպմանն իր մասնակցությունը:
«Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի կողմից առկա է հրավեր հոկտեմբերի 31-ին Սոչիում անցկացնել եռակողմ հանդիպում։ Ես հաստատել եմ իմ մասնակցությունը։ Անկեղծ ասած, տեղեկություն չունեմ, թե ադրբեջանական կողմը հաստատել է մասնակցությունը, թե ոչ», - Ազգային ժողովում հայտարարել է վարչապետը։
Արդյո՞ք Մոսկվան մտադիր է վերադարձնել իր գլխավոր դերակատարությունը հայ- ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում, թե՞ սա ընդամենը փորձ է հակազդելու վերջին շրջանում արևմտյան նկատելի աշխուժացմանը:
Բավականին բարդ է կանխատեսումներ անելը:
Մի կողմից, հայ- ադրբեջանական հնարավոր պայմանագիրը պետք է խարսխված լինի 2020թ-ի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության վրա, որի հիմնական երաշխավորը Ռուսաստանն է ու դժվար է պատկերացնել նոր ստատուս-քվո, մյուս կողմից՝ ուկրաինական պատերազմը էապես սահմանափակել է Ռուսաստանի կարողությունները մեր տարածաշրջանում ու դժվար է Մոսկվայից արդյունավետ ու բարեխիղճ միջնորդություն ակնկալել:
Առկա է նաև Արևմուտքի ոչ այնքան բարյացակամ դիրքորոշումը Սոչիի հանդիպման վերաբերյալ:
Պաշտոնական Վաշինգտոնը հայտարարում է՝ Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է որոշեն, թե օգտակա՞ր է արդյոք Ռուսաստանի նախագահի հրավերը տևական խաղաղության հասնելու ջանքերի համար։
Պետքարտուղարության խոսնակ Փրայսը շեշտել է, թե Հարավային Կովկասի երկրների ինքնիշխանությանն ու անկախությանը ԱՄՆ-ից ավելի մեծ աջակցող չկա։ Բերելով Ուկրաինայի ու Վրաստանի օրինակները՝ Պետդեպարտամենտի խոսնակը պնդել է, որ Կրեմլը հարգանք չունի հարևան երկրների ինքնիշխանության նկատմամբ։ «2008 թվականին Ռուսաստանի ներխուժումը Վրաստան և նրա շարունակական դաժան ներխուժումը Ուկրաինա ցույց են տալիս, որ Մոսկվան քիչ է հարգում իր հարևանի ինքնիշխանությունը և դժվար թե հուսալի, երկարաժամկետ գործընկեր լինի», - նշել է Նեդ Փրայսը:
Պետքարտուղարության ներկայացուցիչն ընդգծել է՝ Հայաստանի ու Ադրբեջանի որոշումն է՝ այդ հարցը Ռուսաստանի՞ն, թե՞ Արևմուտքին կվստահեն։
Ըստ ամենայնի, Վաշինգտոնը հայ- ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման միջնորդության հարցը տեղափոխում է Ռուսաստան- Արևմուտք հակադրության դաշտ:
Այստեղ գործելու է նույն տրամաբանությունը՝ կամ մեր տարածաշրջանին սպասվելու է ուկրաինական արյունոտ սցենար, կամ էլ՝ Կրեմլը գործի է դնելու իր հարկադրանքի կոշտ մեթոդները՝ Հարավային Կովկասում խաղի իր կանոնները թելադրելու նպատակով:
Վահրամ Բագրատյան