Ծառայել ենք Արցախում՝ գիտակցելով, որ պաշտպանում ենք Հայաստանը․ ապրիլյան պատերազմից 9 տարի է անցել

«Մարտի 31-ին հերթափոխի օրն էր։ Սովորականի պես բարձրացանք դիրքեր, ընդունեցինք, ծառայության անցանք Ջաբրայիլի 121 մարտական դիրքում։ Ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը մեզ օպերատիվ-հետախուզական տեղեկություն փոխանցեցին, որ Ադրբեջանը դիվերսիոն գործողություն է նախապատրաստել, հավանական է նաև մարտեր վարեն։ Դա էլ ընդունեցինք որպես մարտահրավեր ու անցանք շրջանաձև պաշտպանության»,- MediaHub-ի հետ զրույցում պատմում է Արման Սիմոնյանը։
Ինը տարի առաջ այս օրն Արցախում պատերազմ էր, 1994 թվականի մայիսի 12-ին հաստատված հրադադարից հետո՝ առաջին լայնամասշտաբ պատերազմը, որի հերոսները դարձան 18-20 տարեկան զինվորները։
«Ամբողջ գիշեր մարտեր ենք վարել, հնարավոր ամեն ինչ արել՝ դիրքը պահելու համար։ Միայն առավոտյան ժամը 6-ին տեղեկություն ենք ստացել, որ մեր կողքի մի քանի դիրքեր անցել են թշնամուն։ «Մոբը» և կամավորները հասան ժամանակին։ Պաշտպանության բանակը զենք-զինամթերքի կարիք չուներ, հրամանատարական կազմը մեր կողքին էր, մենք կռվում էինք աննահանջ։ Ամենադժվար բանը մեր ընկերների զոհվելու մասին լուրերն էին, որը մեզ ավելի էր առաջ մղում, թուլանալ չկար։ Մինչև ապրիլի 5-ի կեսօր, նախքան հրադադարի հաստատումը մենք համառ պայքար ենք մղել։ Ունեցել ենք թե՛ մարդկային և թե՛ տարածքային կորուստ։ Տարածքայինը չնչին էր, ավելին ասեմ՝ մի քանի դիրք նորից հետ ենք վերցրել… ինձ թվում է՝ ամբողջը կկարողանային հետ բերել, դա պատվի հարց էր, բայց եղավ զինադադարը։ Ամենամեծ ցավը մեր տղերքի զոհվելն էր»,- պատմում է Արմանը, հիշում հայրենիքի պաշտպանության սահմանին անմահացած ընկերներին։
«Ադամ Սահակյանի հետ միասին եք զորակոչվել, մտերիմ ենք եղել, Սաշա Գալստյանը, Ժորան, բոլորն իմ հարազատներն են, իմ մտերիմները։ Մեր սերունդը փաստեց, որ հայրենիքի պաշտպանությունը հուսալի ձեռքերում է։ Մենք ծառայել ենք Արցախում` գիտակցելով, որ պաշտպանում ենք Հայաստանը։ Երբեք կողմ չեմ եղել «Արցախը տանք՝ հանգիստ ապրենք խոսույթին»։ Արցախին միշտ վերաբերվել եմ որպես Հայաստանի մարզի, ինչպես Գեղարքունիքը, Սյունիքը։ Հիմա Արցախը տվել են, բայց Հայաստանը հանգիստ չէ։ Ուզում եմ դա բոլորը հասկանան, որ մեզ չեն տարել ուրիշ տեղ ծառայության, մենք այնտեղ ծառայել ենք՝ պաշտպանելով Հայաստանը»,- եզրափակեց մեր զրուցակիցը։
Զորացրվելուց հետո Արման Սիմոնյանը մեկնել էր Ռուսաստան։ Հասկանալով, որ ամենալավ տեղն աշխարհում հայրենիքն է, վերադարձել է Հայաստան, այժմ պատրաստվում է ամուսնանալ։
Հունան Թադևոսյան