Ծովի աղն ավելի առողջարար է, քան սովորական աղը: Դրանց միջև հիմնական տարբերությունը ոչ թե սննդային արժեքի, այլ ծագման, մշակման աստիճանի և համի մեջ է, բացատրել է բժիշկ Ելենա Պոպովան aif.ru-ի հետ հարցազրույցում։

Մասնագետը բացատրել է, որ սեղանի (քարային) աղը արդյունահանվում է ստորգետնյա հանքավայրերից, բարձր մաքրված է և գրեթե ամբողջությամբ բաղկացած է նատրիումի քլորիդից: Մյուս կողմից, ծովի աղը ստացվում է ջրի գոլորշիացմամբ, ենթարկվում է ավելի քիչ մշակման և կարող է պարունակել այլ հանքանյութերի փոքր քանակություն, ինչպիսիք են մագնեզիումը կամ կալիումը, որոնք ազդում են համի վրա։

Ծովի աղը սուպերսնունդ չէ, այլ համային նախասիրության հարց է: Այն կարող է ավելի բարդ համ հաղորդել ուտեստներին՝ խառնուրդների պատճառով, բայց առողջության համար օգտակար հատկությունների առումով նատրիումի ընդհանուր պարունակությունը մնում է գլխավորը, նշում է մասնագետը։

Բժիշկը շեշտում է, որ ԱՀԿ-ի առաջարկությունների համաձայն՝ անկախ աղի տեսակից, դրա օգտագործումը չպետք է գերազանցի օրական հինգ գրամը: Հիպերտոնիայով հիվանդների համար այս սահմանաչափը կրճատվում է մինչև մեկ գրամ: Այնուամենայնիվ, Ռուսաստանում, մասնագետների կարծիքով, բնակիչների կողմից աղի միջին օգտագործումը հասնում է օրական 12 գրամի, ինչը կրկնակի գերազանցում է անվտանգ սահմանաչափը: