Սպանախի մեջ պարունակվող թրթնջուկային թթուն կարող է սրել երիկամների առկա հիվանդությունները, իսկ բուսական սպիտակուցները՝ ալերգիա առաջացնել, ասել է գաստրոէնտերոլոգ Եվգենի Բելոուսովը «Գազետա»-ին։

Մասնագետի խոսքով՝ օրգանիզմում թրթնջուկային թթուն կարող է կապվել կալցիումի հետ և առաջացնել անլուծելի կալցիումի օքսալատի բյուրեղներ, որոնք երիկամների քարերի մեծ մասի հիմքն են։

«Միզաքարային հիվանդությամբ, հիպերօքսալուրիայով (մեզի մեջ թրթնջուկային թթվի աղերի բարձր մակարդակ) և երիկամների այլ հիվանդություններով տառապող մարդիկ պետք է սահմանափակեն սպանախի օգտագործումը կամ այն ​​օգտագործեն միայն եփելուց հետո (եփելը թրթնջուկային թթվի պարունակությունը նվազեցնում է 30-87%-ով),- զգուշացրել է բժիշկը։

Մասնագետը զգուշացրել է սպանախի նկատմամբ ալերգիայի ռիսկի մասին։ Սրանք հազվադեպ են լինում, բայց ավելի հաճախ են հանդիպում բուսական սպիտակուցների նկատմամբ գերզգայունություն ունեցող մարդկանց մոտ։ Այս դեպքում արտադրանքը կարող է առաջացնել քոր, այտուց և սրտխառնոց։

Բժիշկը նշել է, որ սպանախը մնում է առողջ սնունդ մարդկանց մեծամասնության համար։ Այն համարվում է լյուտեինի և զեակսանտինի՝ կարոտինոիդների լավագույն աղբյուրներից մեկը, որոնք կուտակվում են ցանցաթաղանթում և օգնում են պաշտպանել այն ուլտրամանուշակագույն ճառագայթումից։ «Այս նյութերը կարող են նաև նվազեցնել կատարակտի և տարիքային դեղին բծի դեգեներացիայի ռիսկը, որոնք տարեցների մոտ տեսողության կորստի տարածված պատճառներ են», - բացատրել է Բելոուսովը։

Գաստրոէնտերոլոգը հավելել է, որ սպանախը պարունակում է մոտավորապես 2.2 գրամ սննդային մանրաթել 100 գրամի դիմաց։
«Մանրաթելը նպաստում է աղիների նորմալ գործունեությանը, կանխում է փորկապությունը և նպաստում է առողջ միկրոֆլորայի առաջացմանը։ Ավելին, այն դանդաղեցնում է գլյուկոզի կլանումը, ինչը կարող է օգտակար լինել ինսուլինային դիմադրություն և 2-րդ տիպի շաքարախտ ունեցող մարդկանց համար», - եզրափակել է մասնագետը։