Իրանագետ Վարդան Ոսկանյնաը տելեգրամյան ալիքում գրում է.

Մեր իրականության մեջ մի «պարադոքս» կա. կայսրության դեմ (կարդա՝ Ռուսաստան, ԽՍՀՄ) և անպայման ինքնիշխանությունից անընդմեջ խոսողների համար սրբության սրբոց են նույն այդ կայսրության, ցանկալի է հատկապես դրա ԶՈւ ԳՇ-ի, գծած քարտեզները։

Ըստ այդմ՝ միակ «իրական» Հայաստանը, մի հինգ անգամ էլ պետք է կրկնել «ինքիշխան» բառը, հենց այն է, որի սահմանները նախանշել է նույն այդ կայսրությունը։

Մինչդեռ հետանկախության Հայաստանի ամենաինքնիշխան քայլը, թերևս, հենց Արցախի ազատագրումն էր, քանի որ դրանով հենց մենք էինք նախանշել մեր սահմանները։