Խելագարվել էի, երեխաներիս ձեռքը բռնած Հայկ ու Նարե էի գոռում․ Նարես ասաց՝ «մամա, վեր կաց, վազենք, էլի կխփեն»
Զենքով խփել են մեջքիս, որ ասեմ Ղարաբաղը Ադրբեջան է, Ստեփանակերտը` Խանքենդի
Ծննդյան հաջորդ օրը պատերազմ էր․.. դիրքեր գնալուց առաջ Փայլակը հասցրել է հրաժեշտ տալ հարազատներին
Սեպտեմբերի 18-ն Արցախի վերջին «խաղաղ» օրն էր. նրանք, ովքեր ներկա էին, այլևս բացակա են
Լիբանանցիները սպասում են համարժեք պատասխանի, որն Իսրայելի համար ավելի ցավոտ պետք է լինի
Ո՞վ էր Գրիգոր Պետրոս Աղաջանյան կարդինալը, ինչո՞ւ են հայերը ցնծում
Ալվարդը մաhացել է Հակարի կամուրջն անցնելուց հետո՝ Տեղ գյուղում, դստեր հետ խոսելուց 2 ժամ անց
Արցախից դիերի տեղափոխման հարցում ադրբեջանական կողմը դեմ չի եղել․ ՀՀ կառավարությունն է հրաժարվել
Խորացող ճգնաժամը պատերազմի նախերգանքն էր․ սեպտեմբերի 19-ին վազող քաղաքի խուճապը հուշել է․․․ պատերազմ է
Որոնողական աշխատանքներին էի, հետո իմացա, որ մայրս մաhացել է ադրբեջանցիներով շրջապատված Ճարտարում
Русский